[13] S.fic 青黄

posted on 01 Apr 2013 22:19 by lilith-o

 จากในทวิต มีเปลี่ยนแปลง(ไม่)เล็กน้อยค่ะ 555

 

 

 

 

S.Fic    Kuroko no basket

Author:  Lilith.O

Pairing:  Aomine <<<<<< Kise

Rate:     NC-15

 

 

 

กลิ่นไอคุ้นจมูกลอยออกมาจากช่องว่างบานประตู

 

อาโอมิเนะรู้ว่าคิเสะอยู่ในนั้น

 

 

 

เสียงหอบครางในห้องล็อกเกอร์ดังสะท้อนในความเงียบงัน   ภายในห้องร้อนผะผ่าวเรียกหยาดเหงื่ออับชื้น   ลมหายใจเข้าออกรัวเร็วราวกับจะขาดใจ

 

 

คิเสะนั่งพิงตู้เหล็กสูง ชันเข่าขึ้น และกางเกงถูกถอดออกทิ้งตัวลงที่ข้อเท้า   ร่างกายสั่นระริกอย่างห้ามไม่ได้ตามแรงอารมณ์ ขยับมือขึ้นลงชักนำความรู้สึกให้ทะยานสูง มืออีกข้างจิกแน่นเข้าไปในเนื้อผ้าสีดำซึ่งถูกสวมทับรอบคอ   ใบหน้าเรียวคมกดจมูกจมลึกสูดหายใจกระหายอยาก

 

 

 

---เสื้อของอาโอมิเนจจิ 

 

 

 

เพียงได้กลิ่นที่คุ้นเคย   ร่างกายก็ร้อนผ่าวไปหมด   ดวงตาประกายทองแวววาวชื้นฉ่ำ   ในลำคอส่งเสียงครางฮือตามการสัมผัสที่ขยับปรนเปรอ

 

 

 

 

อาโอมิเนจจิ  อาโอมิเนจจิ 

 

 

 

 

เรียวลิ้นแลบเลียริมฝีปากแห้งผาก   ปรารถนาจนแทบทนไม่ไหว

ห้วงอารมณ์ที่ใกล้จะถึงสุดปลายทาง ถูกดึงกระชากลงมาด้วยเสียงฝีเท้าที่ทางเดินข้างนอก   คิเสะสะดุ้งเฮือก   เปิดประตูตู้เหล็ก ก่อนจะพาร่างกายอ่อนเปลี้ยเข้าไปข้างใน

 

 

แทบจะในทันทีที่คิเสะปิดตู้ลง   ประตูห้องก็ถูกเปิด

 

 

“ขอบคุณมากน้าไดจัง”   เสียงหวานใสของโมโมอิดังลอดเข้ามาในตู้เหล็ก   คิเสะเย็นวาบไปทั้งตัวเมื่อคิดว่าคนที่สัมผัสตนเองในจินตนาการกำลังยืนห่างจากตัวเขาออกไปเพียงไม่กี่ก้าว

 

 

 

 

อาโอมิเนจจิ 

 

 

 

 

มือขาวขยับอีกครั้ง   ปากกัดเสื้อสีดำไว้แน่นปิดกั้นเสียงครางน่าอายไม่ให้คนภายนอกได้ยิน   ในใจแม้จะกลัวจะถูกเห็น   แต่อีกใจกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างฉุดไม่อยู่   หัวใจสูบฉีดเลือดแรง   ปลายนิ้วมือและเท้าสั่นเทาทั้งยังเย็นเฉียบ

 

 

 

 

อาโอมิเนจจิ อาโอมิเนจจิ 

 

 

 

 

“วันนี้ฉันมีนัดกับเพื่อนไว้น่ะ   ไดจังกลับคนเดียวได้ใช่ไหม”   โมโมอิกล่าว   เสียงภายนอกทำให้รู้ว่าสองคนนั้นคงกำลังเก็บอะไรบางอย่างใส่ตู้ล็อกเกอร์

 

 

หัวใจของคิเสะเต้นรัวเร็ว

 

 

“หา?   ถามอย่างนั้นหมายความว่าฉันกลับบ้านเองคนเดียวไม่ได้หรือไงฮะ”  เสียงทุ้มต่ำเร่งเร้าจังหวะการขยับยิ่งขึ้น   อุณหภูมิพุ่งสูงจนในหัวขาวโพลน  

 

 

คิเสะรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะตายเสียให้ได้

 

 

เสียงหัวเราะหวานของโมโมอิฟังดูแผ่วเบาเสียจนคิเสะคิดว่ากำลังตกอยู่ในห้วงความฝัน

“ไม่มีฉันระวังจะกลับบ้านตัวเองไม่ถูกเถอะ”   เสียงแหบต่ำตามด้วยเสียงหัวเราะในลำคอแต่เจือด้วยความอ่อนโยนและห่วงใยซึ่งอาโอมิเนะไม่เคยให้กับใคร   คิเสะหลับตาพิงศีรษะกับผนังตู้เย็นเฉียบ จินตนาการว่าความอ่อนโยนนั้นอาโอมิเนะกำลังมอบมันให้กับเขา

 

 

 

 

อาโอมิเนจจิ   อาโอมิเนจจิ 

 

 

 

 

เสียงเปิดและปิดประตูทำให้คิเสะลอบถอนหายใจ   นัยน์ตาสีเหลืองทองปรือลง   แพขนตาหนาแนบกับพวงแก้มเรียบตึงซึ่งปรกด้วยเรือนผมเปียกชื้น

 

 

 

อาโอมิเนจจิกับโมโมจจิออกไปแล้วสินะ?

 

 

เสียงบางอย่างกระทบกับประตูตู้เหล็กเร่งให้เลือดในกายเย็นเฉียบ  คิเสะกัดริมฝีปากกลั้นเสียงครางอย่างตกใจ   กามารมณ์ที่ยังไม่ปลดปล่อยและความตื่นเต้นถึงขีดสุดกำลังทำให้ร่างโปร่งขดตัวอย่างทรมาน

 

 

อะไร--- ใครน่ะ 

 

 

เสียงหอบหายใจและคำรามหนัก ๆ ด้านหน้าตู้ทำให้คิเสะรู้ว่าเป็นอาโอมิเนะ

อาโอมิเนะกำลังนั่งพิงตู้เหล็กตู้นี้อยู่---

คิเสะรวบรวมความกล้าแนบหูเข้ากับบานประตู   ได้ยินเสียงครางในลำคอ หอบหายใจ และเสียงเสียดสีของผิวหนัง

 

 

อาโอมิเนจจิกำลังช่วยตัวเอง? 

 

 

เพียงแค่คิด คิเสะก็แทบจะถึงในทันที

มือขาวขยับตามอีกคนที่ห่างกันเพียงบานประตูกั้น   อดกลั้นเสียงหอบกระเส่ากลัวว่าจะถูกได้ยิน

 

 

 

อาโอมิเนจจิ   อาโอมิเนจจิ 

 

 

 

“ซัทสึกิ---“

 

 

อารมณ์เร่งร้อนทะยานสูงก่อนถูกฉุดกลับลงมายังห้วงนรก   ราวกับหัวใจหยุดเต้น

 

 

“ซัทสึกิ  ซัทสึกิ---“

 

คิเสะขยับตัวพิงผนังอีกด้านของตู้เหล็ก   ออกห่างจากอีกคนให้มากที่สุด   แต่เสียงครางทุ้มต่ำนั้นกลับดังก้องสะท้อนไปมาเข้าไปยังส่วนลึกที่สุดในอก

ผนังตู้ล็อกเกอร์เย็นเฉียบคล้ายคมมีดกรีดเข้ากลางหัวใจ

 

 

เจ็บมาก  

 

 

 

 

อาโอมิเนจจิ   อาโอมิเนจจิ 

 

 

 

 

เสียงหัวเราะฝืดเฝื่อนในลำคอถูกปิดกั้นด้วยมือขาวซึ่งถูกขบกัดจนเลือดผุดซึม   น้ำตาหลั่งพรั่งพรูหยดลงบนเสื้อสีดำเปียกชื้น   ดวงตาเรียวปิดลงอย่างช้า ๆ   ปิดกั้นทุกอย่าง ทั้งภาพ เสียง กลิ่น และอุณหภูมิที่อุ่นร้อน

มือเร่งขยับ   กายร้อนผะผ่าว   เสียงหอบทุ้มของอาโอมิเนะเป็นเชื้อไฟกระตุ้นแรงปรารถนา    

 

 

 

 

อาโอมิเนจจิ   อาโอมิเนจจิ

 

 

 

 

คมฟันขาวขบลงบนเสื้อสีดำ   กลิ่นไอคุ้นเคยคล้ายสารระเหยคอยกล่อมให้มัวเมาในจินตนาการ  และเสพติดจนถอนตัวไม่ขึ้น

 

 

ฉันกำลังจะตายแล้วนะอาโอมิเนจจิ 

 

 

นิ้วมือกดลงบนส่วนปลายความแข็งขึง ขยับรูดรั้ง

 

 

นี่   อาโอมิเนจจิฟังฉันอยู่รึเปล่า 

 

 

กายขาวเคลื่อนตัวเข้าใกล้ฝั่งประตูล็อกเกอร์   มือขยับรุนแรงปั่นป่วนห้วงอารมณ์จนอยากจะร้องไห้

 

 

อาโอมิเนจจิได้ยินฉันไหม 

 

 

เรียวปากได้รูปเปล่งเสียงแหบพร่า

“อาโอมิเนจจิ---“

คิเสะประทับจูบลงบนบานประตู  เนิ่นนานและแผ่วเบา

 

 

“รัก---”

 

 

น้ำตาเอ่อไหล  ทั้งๆที่อยู่ใกล้แค่นี้แต่เหมือนเสียงส่งไปไม่ถึง   คนข้างนอกหอบคำรามบ่งบอกกามารมณ์ที่กำลังจะถึงขีดสุด   คิเสะกลืนเสียงกรีดร้อง ร่างกายรู้สึกเหมือนแตกเป็นเสี่ยง ๆ คล้ายบางอย่างกำลังพังทลาย

คิเสะเหยียดยิ้มทั้งน้ำตา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“---รักอาโอมิเนจจิที่สุด”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END(?).

 

“รัก---ที่สุด”

อาโอมิเนะหยุดหายใจไปชั่วขณะ   ในห้องเงียบงันสะท้อนเพียงแต่เสียงหัวใจระรัวหลังการปลดปล่อย   น้ำเสียงแว่วเหมือนดังจากใกล้ ๆ ทำให้คิ้วเข้มขมวดมุ่น   เอสแห่งเทย์โคคำรามหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก  เสียงที่ได้ยินคล้ายเสียงสะอื้นไห้ และไม่รู้ทำไมคนแรกที่เขานึกถึงคือคิเสะ

 

บ้าชะมัด

 

“อาโอมิเนจจิ---”

 

เป็นคิเสะจริง ๆ

อาโอมิเนะตัวแข็งทื่อเมื่อพบว่าเสียงเรียกนั้นอยู่ด้านหลังเขา   ในตู้?  บ้าไปแล้ว?  ไอ้หมาโง่จะไปอยู่ในตู้ได้ยังไง

อาโอมิเนะแนบหูกับตู้ล็อกเกอร์

 

 

เขาไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกเลย

 

 

 

  

อาโอมิเนะอยากโกหกตัวเองอย่างนั้น

END(?).

 

 

อ่า ฟ้าเหลืองหลุมเรทจากในทวิตล่ะค่ะ /ปิดหน้าเขินอาย

บ้าจริง  ลิทำคีย์บอร์ดตกพื้นน่ะ   #ตกพื้นทีมาเป็นฟิคเชียว #ผิด

 

 

 

จริง ๆ ฟิคนี้ตั้งแต่ปลายปีที่แล้วแหน่ะ   ถามว่าฟิคนี้มีพล็อตแก่นสาระอะไรมั้ย   ไม่เลย 5555 ก็แค่อยากเขียนคิเสะคุงช่วยตัวเองล้วนๆ #โดนยัดลงห่วงบาส #ติดพุง

 

 

ดองบล็อกกี่เดือนแล้วเนี่ย  อัพครั้งนี้ทำลายภาพพจน์สาวใสลิหมดอ่ะฮืออ (ได้เสียงแว่ว ๆ สาวใสในตู้ล็อกเกอร์ /ไล่อมเรียงคน)

 

ถ้ามีความสุข(?)กับฟิคนี้ลิก็ดีใจค่ะ

เจอกันใหม่เอนทรี่หน้านะคะ <3

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ต่อเถอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พลีสสสสสสสสสสส

#5 By fukaze on 2013-07-14 20:10

ฟินค่ะ ฟินน
ทำคีย์บอร์ดตกพื้นบ่อยๆนะคะ /ผิด

#4 By Aommino on 2013-04-02 18:45

ลิซังคะลิซังงงงงงงงงงงงงงววววววว
/อิฉันอแดดิ้น
ม่างงง ม่างงง /ล้มโต๊ะ

#3 By •Zumeo• on 2013-04-02 17:43

ฮรึ่มม หลุมเรททททท

#2 By Hitsugaya~kun on 2013-04-02 08:54

โฮกกกกกกก!!ฟินตายค่ะ ถถถถถถถ
ขอบคุณลิซังที่ทำคีย์บอร์ดตกพื้นค่ะ ถถถถถถถ    

#1 By Iruka on 2013-04-02 01:51